ٻوليءَ سنڌي جي شاعري ھڪ ڊگھي رويت جي مڃيڻ آھي. ھي علائقو جي ماڻھوڪار جي سوچ کي لک ڪري ٿو. ھن شاعري ۾ محبت، ۽ واھل حوالا ملي سگھن ٿا. اراضي جي حسن ۽ جڏھن ته ماڻھو جي ڪوڙ کي روياب ۾ بيان ڪرڻ ۾ ھن رُوٽي نڀائي ٿي. ھن شاعري سنڌي ۾ سنڌي ثقافت جو قيمتي نيشاڻ آھي.
شهيد موڀڻي جي شاعري ۾ رومنزم
شهيد موڀڻي صاحب جي لکڻ ۾ رومانويت جو پُڇ اثر ڏسڻي ٿو ته جيستائين ٻاهرين ڳوڻڍي ڏسڻي ۾ ڄاڻڻ جي ڪوشش ڪيل وڃي. اها شاعري ۾ فردي جذبي ۽ طبعي سان لاڳاپيل طريقي هڪ تازي شڪل ۾ ظاهر ٿين ٿا ، جيڪي ڇپيل آهن رومانوي تصورن سان. اهي پاسي هن شاعري کي منفرد بنائڻ ۾ فائداور ثابت ٿيندا آهن.
ڀاڳو جوڻيجي: هڪ ستورو سنڌي شاعري جو
ڀاڳو جوڻيجي سنڌي ادبي ادب جي هڪ ڏاڍو نيرس آهن. پنهنجي لا۽ ڇاڪ Sindh ثقافت ۾ فائدو آڻي رڪھي سکن ٿا. پنهن شاعري ۾ پيار ، ۽ آدميت جا ڳڻڍيل موضوع پڌرا آهن. عام طور تي انهن کلام ۾ سنڌي نديون ۽ صحراڻي جو ياد ڏسڻي ملڻو آهي. پنهن خدمت Sind ادبي ادب لاءِ هڪ قيمتي ميراث آهي.
- عام منظر
- آسودگي
- زبان
سنڌي شاعري ۾ عورت جي تصوير
سنڌي شاعري ۾ زني جي تصوير نظر اچي ٿي هڪ اهم حيثيت ۾. شاعراڻي ذهن ۾ عورت جو تصوير غالبآ پيار جي جاءِ ۾ ڏيکاريل آهي، پر ڪڏهن ۽ هو ذاتي غم ۾ ٻڏيل ته check here سڀ پر زني جي شڪل ۾ نمودار ٿئي ٿو . ڪجھ شاعرا جڏهن پر پنهنجي اشعار ۾ زني کي ڪائناتي پيش جي ڪري نموني سان بيان ڪيو آهي، جڏهن ته ڪجھ شاعرا ۽ ته هن کي پر صرف خوشخبري جي نشان جي طور تي پيش ڪيا آهن. ڪُل ۽ سنڌي شاعري ۾ عورت جي تصوير ڳڻتي آهي.
ٻڍي دور جي سِنڌي ڪلام جا اڳسريون
ميڊيئم دور ۾ سِنڌي اشعار ۾ منفرد آهن ڪجهه عظيم ڪلا۾ رڙان ، جيڪي ڏاڍي دور جي ڪلاسيڪي ماحول ۾ رڃي ٿيڻ ۽ انهن پياري رکي ڏاڍي دور جي اشعار ۾ لکو . هئا ۽ انن ۾ پنهنجي ناميارا وارث ڏنو.
ا. ھ. قريشي ۽ سندھي جديد نظم
ا. ھ. قريشي ذات سنڌي ادبي مرنيو ۾ هڪ منفرد حيثيت جا حاذق آهن. سندن شاعري ۾ نئين عام مسئلا جو اظهار ڏسڻي ملن ٿو، جيڪو سنڀاليندڙ کي اڏي وڃڻ تأثر جو قائل ڪري ڇڏيندو. هن ڪلام ۾ ملڪي سمجھ ۽ سندھي روين کي هڪ پائلي ۾ آندڻي جي ڪوشش قابل توجه طور ظاهر ٿي آهي.